آلیاژ مقاوم در برابر خوردگی مبتنی بر نیکل

آلیاژهای نیکل باز مقاوم در برابر خوردگی
آلیاژهایی که از نیکل به عنوان پایه استفاده می کنند و می توانند در برابر خوردگی در برخی رسانه ها مقاومت کنند، آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی مبتنی بر نیکل نامیده می شوند. علاوه بر این، آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی که حاوی بیش از 30 درصد نیکل و بیش از 50 درصد نیکل به علاوه آهن هستند، معمولاً آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی مبتنی بر آهن نیکل نامیده می شوند (به فولاد مقاوم در برابر اسید ضد زنگ مراجعه کنید).

آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی مبتنی بر نیکل عمدتاً ساختار آستنیتی دارند. در حالت محلول جامد و عملیات پیری، فازهای بین فلزی و کربنیتریدهای فلزی بر روی ماتریس آستنیت و مرزهای دانه آلیاژ وجود دارد. آلیاژهای مختلف مقاوم در برابر خوردگی بر اساس ترکیب آنها طبقه بندی می شوند و ویژگی های آنها به شرح زیر است:
مقاومت به خوردگی آلیاژ Ni-Cu در محیط های احیا کننده بهتر از نیکل است و مقاومت به خوردگی آن در محیط های اکسید کننده بهتر از مس است. در غیاب اکسیژن و اکسیدان در برابر گاز فلوئور، هیدروژن فلوراید و هیدروژن فلوراید مقاوم است. بهترین ماده برای اسیدها (به خوردگی فلزات مراجعه کنید).

Nickel-based corrosion-resistant alloy

آلیاژ Ni-Cr عمدتاً در شرایط محیط اکسید کننده استفاده می شود. مقاوم در برابر اکسیداسیون دمای بالا و خوردگی ناشی از گازهای حاوی گوگرد، وانادیوم و سایر گازها، مقاومت به خوردگی آن با افزایش محتوای کروم افزایش می یابد. این نوع آلیاژ همچنین مقاومت خوبی در برابر خوردگی هیدروکسید (مانند NaOH، KOH) و مقاومت در برابر خوردگی تنشی دارد.
آلیاژ Ni-Mo عمدتاً در شرایط کاهش خوردگی متوسط استفاده می شود. بهترین آلیاژ برای مقاومت در برابر خوردگی اسید هیدروکلریک است، اما در حضور اکسیژن و اکسیدان، مقاومت به خوردگی به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.
آلیاژ Ni-Cr-Mo(W) دارای خواص آلیاژ Ni-Cr و آلیاژ Ni-Mo است. عمدتاً در شرایط محیطی مخلوط اکسیداسیون و کاهش استفاده می شود. این نوع آلیاژ در گاز هیدروژن فلوراید با دمای بالا، محلول‌های اسید هیدروکلریک و اسید هیدروفلوئوریک حاوی اکسیژن و اکسیدان و گاز کلر مرطوب در دمای اتاق مقاومت به خوردگی خوبی دارد.
آلیاژ Ni-Cr-Mo-Cu در برابر خوردگی اسید نیتریک و اسید سولفوریک مقاوم است و همچنین در برخی از اسیدهای مخلوط احیا کننده اکسیداسیون مقاومت خوبی در برابر خوردگی دارد.

بسته به ترکیب شیمیایی آلیاژ، به ویژه محتوای C، S، P، Si و سایر عناصر و نیازهای خلوص، می توان آن را در کوره قوس الکتریکی، کوره القایی خلاء یا فرآیند تصفیه ثانویه ذوب کرد. برای اینکه آلیاژ مقاوم در برابر خوردگی ترموپلاستی خوبی داشته باشد، فرآیند اکسید زدایی باید به شدت در حین ذوب کنترل شود. برخی از آلیاژها نیاز به افزودن مقدار مناسبی از Al، Ca، Mg، خاک کمیاب و غیره به عنوان اکسید کننده نهایی دارند. گرمانرم برخی از آلیاژها را می توان به طور قابل توجهی با فرآیند ذوب مجدد الکتروسرباره بهبود بخشید.
آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی مبتنی بر نیکل به راحتی با گوگرد موجود در گاز کوره در طول فرآیند گرمایش ترکیب می‌شوند و سولفید نیکل با نقطه ذوب پایین تشکیل می‌دهند که در حین پردازش ترک می‌خورد. بنابراین برای گرمایش باید از کوره های برقی، کوره های گرمایش گاز محافظ یا سوخت های کم گوگرد استفاده کرد. کوره گرمایش. محدوده دمایی پردازش حرارتی در جدول 1 نشان داده شده است. این نوع آلیاژ معمولاً خواص سرد کاری بهتری دارد. پس از هر محلول یا عملیات آنیلینگ، تغییر شکل مجاز کار سرد معمولا بین 20 تا 80 درصد است.